Δήμητρα με έκανες και γέλασα!

«Να είναι καλά το κορίτσι! Eχουμε ξεχάσει να γελάμε» είπε η μια κυρία, «Καλέ, χρόνια είχα να γελάσω τόσο!» είπε μια άλλη, « Eλα να βγάλουμε μια σέλφι Δήμητρα!» είπε μια κατενθουσιασμένη νεαρά. Και ένας κύριος, που καθ΄ όλη την παράσταση σήκωνε και μια δική του με τον τρόπο που γελούσε, είπε με νόημα στην συμβία του «Να! Σε τέτοιες παραστάσεις να με φέρνεις!». Το καινούργιο θεατρικό έργο «Μάνα θα πάω στο Hollywood» που έγραψε η Δήμητρα Παπαδοπούλου και σκηνοθέτησε μαζί με τον Φωκά Ευαγγελινό. Τι δίδυμο! Σε τόσο διψασμένη για γέλιο εποχή! Το έχετε εύκολο πράγμα το γέλιο; Το χιούμορ είναι ο πιο αδιάψευστος δείκτης νοημοσύνης.

Η «Δημητρούλα» όλων μας, είναι ένα ευφυέστατο πλάσμα. Ό,τι έχει γράψει, όσα χρόνια και να περάσουν μοιάζει φρέσκο πράγμα. Πάρτε για παράδειγμα τους «Απαράδεκτους», το «Σ’ αγαπώ μ’ αγαπάς». Κτίζει χαρακτήρες και τους περιφρουρεί με αξιοθαύμαστη αίσθηση μέτρου. Ποτέ δεν τους ξεχειλώνει. Τους αγκαλιάζει με τρυφεράδα ασύλληπτη… Διαβάστε τη συνέχεια στο protagon.gr

Κριτική της Κωνσταντίνας Γαρνέλη

«Πόσα θέματα μπορεί να θίξει σε μια κωμωδία; Οικονομική κρίση, ανεργία, πολιτική, μετανάστευση, οικογένεια, δεσμοί και θεσμοί, φυλετικές διακρίσεις. Η παράσταση της Δήμητρας Παπαδοπούλου «Μάνα θα πάω στο Hollywood», που επέστρεψε για δεύτερη θεατρική σεζόν στο θέατρο Ιλίσια, τα έχει όλα. Για όσους δεν την έχουν παρακολουθήσει, ήρωες της ιστορίας είναι δύο άνεργοι ηθοποιοί, που μηχανεύονται τα πάντα ώστε να καταφέρουν να φτάσουν στο Χόλιγουντ. Δεν διστάζουν ακόμη και να μετατρέψουν το διαμέρισμα στο οποίο φιλοξενούνται σε οίκο ανοχής. Μια σύγχρονη κοινωνική καταγραφή, δοσμένη με κωμικοτραγικό τρόπο, μεταφέρει το κοινό στην Αθήνα του σήμερα, όπου ο Ελληνας φοβάται ότι μπορεί να αποτύχει σε ό,τι ονειρευτεί. Σε μια τόσο διψασμένη για γέλιο εποχή, αυτή η παράσταση έρχεται ως αντίδοτο στα σημεία των καιρών. Οχι μόνο δεν κλείνει τα μάτια σε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας αλλά αντίθετα επιτίθεται δυναμικά. Και γι’ αυτό επιβραβεύεται με παρατεταμένο χειροκρότημα. Ο πρωταγωνιστής Θανάσης Αλευράς σαρώνει στη σκηνή, εκμεταλλεύεται όλα τα εκφραστικά του μέσα και μιμείται από την Πάολα και τον Οιδίποδα σε αγγλική έκδοση μέχρι το Ζορμπά αλά Αντονι Κουίν και χορεύει Μπόλιγουντ. Είναι ένα πραγματικά σπάνιο ταλέντο στο οποίο υποκλίνομαι. Η Κωνσταντίνα Μιχαήλ καταφέρνει να μην έχει μανιέρες και κάθε φορά να είναι διαφορετική πάνω στη σκηνή. Εδώ συγκινεί αλλά και εκπλήσσει αφού ακόμη και pole dancing αναγκάζεται να χορέψει για να καταφέρει η ηρωίδα της να πάει στην Αμερική. Ο Αντώνης Κρόμπας ακροβατεί με έναν ρόλο, αυτόν του ρατσιστή, στην κόψη του ξυραφιού. Η αγαπημένη Ελένη Ροδά με την μπάσα χαρακτηριστική φωνή της μας θυμίζει ότι το καλό ελληνικό τραγούδι δεν πεθαίνει ποτέ ενώ ο Kaluta Jerome επίσης εκπλήσσει ευχάριστα.»

Συνδεθείτε μαζί μας! Είμαστε καθημερινά εδώ!